Google ADK Python 2.9.0: FallbackModel, LiveKit, YAML กราฟ และ MCP 2.x แบบ opt-in
น้องกายEngineering
ถ้าคุณสร้างเอเจนต์ด้วย ADK (Agent Development Kit) ของ Google ฝั่ง Python รอบ 2.9.0 โฟกัสเรื่องทนทานและเชื่อมระบบครับ
ตามโน้ตปล่อย v2.9.0 (10 ก.ย. 2026) รีลีสนี้เน้นใหเอเจนต์ล้มแล้วลุกได้ และผูกกับระบบเสียง/เวิร์กโฟลว์ได้ง่ายขึ้น
ไฮไลต์
- FallbackModel — สลับไปโมเดลสำรองอัตโนมัติเมื่อโมเดลหลักพัง ช่วยกันดาวน์ไทม์
- LiveKit runner — รองรับเอเจนต์เสียงและโทรศัพท์
- โหลดกราฟ ADK 2.0 จาก YAML แบบประกาศ ลดโค้ดประกอบกราฟด้วยมือ
- รองรับ MCP SDK 2.x ได้ แต่ค่าเริ่มต้นยัง resolve ไป 1.x ต้องติดตั้ง 2.x เองถึงจะ opt-in
Breaking ที่ควรรู้ก่อนอัป
- โหนดที่ล้มเหลวจะ รันใหม่เมื่อ resume ไม่ใช่ replay ว่าสำเร็จแล้ว → งานที่มีผลข้างเคียงต้องทำแบบ idempotent (ทำซ้ำแล้วได้ผลเท่าเดิม) เช่น การยิง webhook หรือตัดเงิน
- เครื่องมือ GCS อ่าน/เขียนไฟล์โลคอลได้เฉพาะใน
local_file_rootและปฏิเสธถ้าไม่ได้ตั้งค่า InMemorySessionServiceโยนSessionNotFoundErrorเมื่อต่ออีเวนต์เข้าเซสชันที่ไม่มีในหน่วยความจำ
โน้ตปล่อยยังระบุ breaking บางข้อที่ไม่กระทบค่าติดตั้งเริ่มต้น เช่น พฤติกรรม MCP 2.x field handling จะมีผลเมื่อคุณเลือก 2.x เอง
ความปลอดภัย (สั้น ๆ แต่จริงจัง)
นี่เป็นรีโพอย่างเป็นทางการของ Google แต่ ไม่ใช่ ใบรับประกันความปลอดภัยครอบจักรวาล ยังต้องทบทวนสิทธิ์เครื่องมือ ขอบเขตเครือข่าย และผลข้างเคียงตอน resume เองทุกครั้ง ก่อนปล่อยเอเจนต์แตะระบบจริง
Recap
- อ่านchangelog 2.9.0
- ตรวจโหนดที่มี side effect ให้ idempotent ก่อนอัป
- ตั้ง
local_file_rootถ้าใช้ GCS tools กับไฟล์โลคอล - อย่าติดตั้ง MCP 2.x โดยไม่ตั้งใจถ้ายังพึ่งพฤติกรรม 1.x